خانه / علوم انسانی / تحقيق و بررسی در مورد خواجه شمس الدين محمد شيرازي

تحقيق و بررسی در مورد خواجه شمس الدين محمد شيرازي

دانلود رایگان تحقيق و بررسی در مورد خواجه شمس الدين محمد شيرازي ، مقاله ، تحقیق 

این محصول” تحقيق و بررسی در مورد خواجه شمس الدين محمد شيرازي “را از یاهومارکت  دانلود نمایید.

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات فرمت فایل word  و قابل ویرایش و پرینت تعداد صفحات: ۳   خواجه شمس الدين محمد شيرازي  شاعر و حافظ قرآن، متخلص به حافظ و معروف به لسان الغيب از بزرگترين شاعران غزلسراي ايران و جهان به شمار مي رود. حافظ را نمي توان از سنخ شاعران تک بعدي و تک ساحتي محسوب و تفکر شاعرانه اش را تنها به يک وجه خالص تفسير و تاويل کرد. شعر حافظ داراي ابعاد گوناگون و متنوع سرشار از راز و رمز و پرسش از حقيقت هستي است.    صبحدم از عرش مي آمد خروشي، عشق گفت قدسيان گويي كه شعر حافظ از  بر مي كنند خواجه شمس الدین محمدبن محمد حافظ شیرازی، از بزرگترین شاعران نغزگوی ادبیات فارسی است. حافظ در اوایل قرن هشتم ه‍.ق- حدود سال ۷۲۷- در شیراز دیده به جهان گشود. پدرش بهاءالدین، بازرگان و مادرش اهل كازرون بود. پس از مرگ پدر، شمس الدین كوچك نزد مادرش ماند و در سنین نوجوانی به شغل نانوایی پرداخت. در همین دوران به كسب علم و دانش علاقه مند شد و به درس و مدرسه پرداخت. بعد از تحصیل علوم، زندگی او تغییر كرد و در جرگه طالبان علم درآمد و مجالس درس علمای بزرگ ش …

این محصول ارزشمند “تحقيق و بررسی در مورد خواجه شمس الدين محمد شيرازي  “بصورت خودکار توسط پورتال  یاهومارکت  جمع آوری و برای فروش قرار داده شده است.

منبع: yahoo-market.ir

همچنین ببینید

دانلود تحقیق رحمانيت خدا

فرمت فایل:  ورد ( قابلیت ویرایش )  قسمتی از محتوی متن ...   تعداد صفحات : 7 صفحه رحمانيت خدا، صفتي در جهت سعادت بشر  خداوند وقتي اديان را بر انسان ها نازل مي کرد، آيا هدفش فقط رحمت نازل کردن بر مردم بود يا اهداف ديگري هم داشت؟اصولا اين لازمه صفت رحمانيت خداوند است که انسانها را به سعادت، تکامل و توسعه ارزش هاي انساني برساند. به همين دليل هم او پيامبران را به عنوان راهنمايان فرستاد. معلمان و راهنمايان کساني هستند که مي خواهند افراد را از باب دلسوزي به سمت سعادت و ارزشهاي والا راهنمايي کنند. بنابراين صفت رحمانيت خداوند هم يک صفت عام است که مي خواهد در جهت سعادت بشر باشد. پيامبران را هم با همين صفات مي فرستد. خداوند در توصيف پيامبر مي فرمايد «رحمتا و بشري للمومنين». بنابراين خداوند اديان را براي نزول رحمت بر مردم فرستاده است.پس آيات و روايات در اديان الهي که به عقاب و عذاب و حدود اشاره مي  کنند، تکليفشان چيست؟ آيا آنها هم در ذيل همين رحمت خداوندي است؟به نظر من ابتدا بايد هندسه اي براي تعاليم دين در نظر گرفت و ديد جايگاه عقاب در آن کجاس ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *